Ιατρική Ψυχολογία

Αντικείμενο της ιατρικής ψυχολογίας: Εξετάζει τη σχέση μεταξύ ψυχικών λειτουργιών και σωματικής υγείας, με στόχο την κατανόηση και υποστήριξη των ασθενών.

Βιοψυχοκοινωνικό μοντέλο: Προτείνει ότι η υγεία και η ασθένεια είναι αποτέλεσμα αλληλεπίδρασης βιολογικών, ψυχολογικών και κοινωνικών παραγόντων.

Φαινόμενο εικονικής θεραπείας placebo: Το placebo δείχνει πώς διάφοροι παράγοντες επιδρούν σε μια θεραπεία. Είναι η θετική αλλαγή στην υγεία που οφείλεται στις προσδοκίες του ασθενούς και όχι στη φαρμακολογική δράση της παρέμβασης.

Γνωσιακή και Συμπεριφοριστική Ψυχοθεραπεία: Θεραπευτική προσέγγιση που στοχεύει στην τροποποίηση δυσλειτουργικών σκέψεων και συμπεριφορών.

Σύνδρομο Επαγγελματικής Εξουθένωσης (Burnout): Χρόνια ψυχική και σωματική κόπωση λόγω έντονου εργασιακού στρες, ιδιαίτερα σε επαγγέλματα φροντίδας.

Μηχανισμοί άμυνας του εγώ: Ασυνείδητες ψυχικές διεργασίες που προστατεύουν το άτομο από συναισθηματικό άγχος και εσωτερικές συγκρούσεις.

Ο ασθενής και η σοβαρή νόσος ή αναπηρία: Η εμπειρία της σοβαρής ασθένειας επηρεάζει βαθιά την ψυχική κατάσταση και την ταυτότητα του ατόμου και τα ψυχολογικά στάδια του ασθενή.

Αντίδραση στην ασθένεια – καθοριστικοί παράγοντες: Η ψυχολογική αντίδραση στην ασθένεια επηρεάζεται από την προσωπικότητα, το κοινωνικό περιβάλλον και προηγούμενες εμπειρίες.

Σχέση γιατρού-ασθενούς και επικοινωνία: Η ποιότητα της επικοινωνίας επηρεάζει την εμπιστοσύνη, τη συνεργασία και την έκβαση της θεραπείας.

Συμμόρφωση με τη θεραπεία: Αναφέρεται στον βαθμό στον οποίο ο ασθενής ακολουθεί τις ιατρικές οδηγίες, επηρεαζόμενος από πολλούς ψυχοκοινωνικούς παράγοντες.

Ψυχαναλυτική προσέγγιση: Εστιάζει στις ασυνείδητες συγκρούσεις, στα πρώιμα βιώματα και στις επιδράσεις τους στην ψυχική και σωματική υγεία.

 

 

Μετάβαση στο περιεχόμενο