ΠΛΑΣΤΙΚΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ


Σκοπός του μαθήματος είναι η εισαγωγή στις βασικές αρχές της πλαστικής χειρουργικής.

Διδάσκονται δύο μεγάλες ενότητες. Στην πρώτη ενότητα οι φοιτητές διδάσκονται την ανατομία και φυσιολογία του δέρματος, την διαδικασία της επούλωσης, την ιστορία και το αντικείμενο της πλαστικής χειρουργικής και τις αρχές μεταμόσχευσης των ιστών.

Στη δεύτερη ενότητα διδάσκονται βασικές τεχνικές συρραφής τραυμάτων, τις ενδείξεις και το σχεδιασμό βασικών δερματικών και σύνθετων κρημνών, αρχές μικροχειρουργικής, βασικές αρχές αποκατάστασης ιστών, χειρουργικής της χειρός, παθοφυσιολογίας και χειρουργικής αποκατάστασης όγκων των μαλακών μορίων, αντιμετώπιση του εγκαύματος και τέλος στοιχεία αισθητικής χειρουργικής.

Η διδασκαλία του μαθήματος γίνεται με ταυτόχρονη παρουσίαση περιστατικών και επιπλέον διαδραστικών video στη δεύτερη ενότητα.

Η εισαγωγή των φοιτητών στην Πλαστική Χειρουργική παρέχει τη γνώση τόσο για την γενική πρωτοβάθμια περίθαλψη του τραύματος και του εγκαύματος όσο και για εξελιγμένους χειρισμούς των ιστών, γεγονός που την καθιστά πολύτιμη για την περαιτέρω ανταγωνιστική εξέλιξη των νέων ιατρών.

ΕΝΤΑΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ


Η Εντατική Θεραπεία εξελίχθηκε διεθνώς τα τελευταία χρόνια σε μια νέα ιατρική ειδικότητα.

Μετά τη διάσπαση των βασικών ειδικοτήτων της Παθολογίας και της Χειρουργικής σε διάφορες υποειδικότητες, αποτέλεσμα της εκρηκτικής ανάπτυξης των ιατρικών γνώσεων, η Εντατική Θεραπεία διαδραματίζει πλέον καθοριστικό ρόλο στα πλαίσια της νοσοκομειακής ιατρικής.

Η ολιστική και συστηματική προσέγγιση των βαρέως πασχόντων ασθενών σε συνδυασμό με το συνεχές monitoring που εξασφαλίζει η σύγχρονη τεχνολογία βελτίωσαν σημαντικά την πρόγνωση τους κάτι που στα πλαίσια της κλασικής νοσοκομειακής ιατρικής θα ήταν αδύνατο. Ταυτόχρονα, όμως, η Εντατική Θεραπεία αναδεικνύεται και ως ένα πεδίο ιδανικό για την κλινική εκπαίδευση των φοιτητών και των νέων ιατρών. Ο ασθενής που εισάγεται στη ΜΕΘ είτε από το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών είτε από κάποια κλινική του νοσοκομείου, αποτελεί, συνήθως, ένα μοντέλο απειλητικής για τη ζωή διαταραγμένης ομοιοστασίας που, αν δεν αποκατασταθεί έγκαιρα και αποτελεσματικά, θα οδηγήσει σε πολυοργανική ανεπάρκεια και θάνατο.

Επομένως, η αντιμετώπισή του προϋποθέτει ένα συγκερασμό ιατρικών γνώσεων και δεξιοτήτων που αποκτάται μόνο με τη σκληρή και συνεχή εκπαίδευση στα πλαίσια της Επείγουσας και Εντατικής Ιατρικής. Αυτή ακριβώς η εκπαίδευση θεωρείται σήμερα διεθνώς ως απαραίτητη όχι μόνον για τον ειδικό εντατικολόγο αλλά και για κάθε νέο γιατρό αν θέλουμε η νοσοκομειακή ιατρική να ανταποκριθεί στις νέες απαιτήσεις.

Στο πλαίσιο αυτό οι στόχοι του μαθήματος είναι:

1) Η έγκαιρη διάγνωση του βαρέως πάσχοντος ασθενούς,
2) Η έγκαιρη αντιμετώπιση του βαρέως πάσχοντος ασθενούς με βάση την ιεραρχική υποστήριξη των ζωτικών λειτουργιών,
3) Η απόκτηση δεξιοτήτων σε επεμβατικούς χειρισμούς όπως η εξασφάλιση αεραγωγού, ο δεξιός καρδιακός καθετηριασμός κλπ,
4) Η εκπαίδευση στο συνεχές monitoring των συστημάτων ιδίως του αναπνευστικού του κυκλοφορικού και του ΚΝΣ,
5) Η απόκτηση βασικών γνώσεων για το μηχανικό αερισμό και τον χειρισμό των αναπνευστήρων,
6) Η κατανόηση και η αντιμετώπιση βασικών προβλημάτων του βαρέως πάσχοντος όπως η σήψη και η πολυοργανική ανεπάρκεια,
7) Η εξοικείωση με τον εγκεφαλικό θάνατο και τις μεταμοσχεύσεις

ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΙΑ


Η ύλη του μαθήματος της Γυναικολογίας είναι:

1. Ανατομία γυναικείου γεννητικού συστήματος,
2. Φυσιολογία γυναικείου γεννητικού συστήματος,
3. Διαταραχές κύκλου-Κλιμακτήριος-Εμμηνόπαυση,
4. Γυναικολογική Εξέταση-Διαγνωστικές μέθοδοι,
5. Συγγενείς και τοπογραφικές ανωμαλίες μήτρας,
6. Φλεγμονές κόλπου τραχήλου,
7. Παθήσεις τραχήλου μήτρας,
8. Παθήσεις σώματος μήτρας (πλην καρκίνου),
9. Καρκίνος ενδομητρίου,
10. Παθήσεις ωοθηκών πλην καρκίνου,
11. Καρκίνος ωοθηκών,
12. Παθήσεις μαστού,
13. Καρκίνος μαστού,
14. Αντισύλληψη και σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα,
15. Στοιχεία παιδικής εφηβικής Γυναικολογίας,
16. Ανδρική Γυναικεία Υπογονιμότητα,
17. Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών,
18. Λαπαροσκόπηση­Υστεροσκόπηση στην Γυναικολογία,
19. Υποβοηθούμενη αναπαραγωγή.

ΟΦΘΑΛΜΟΛΟΓΙΑ


Σκοπός του μαθήματος της Οφθαλμολογίας είναι:

1) Η παρουσίαση των ανατομικών δομών του βολβού του οφθαλμού και των συστημάτων που τον περιβάλλουν ταυτόχρονα με τη φυσιολογική λειτουργία τους,
2) Η παρουσίαση των σημαντικότερων παθολογικών καταστάσεων του οφθαλμού και οι βασικές αρχές θεραπείες,
3) Η παρουσίαση των τεχνολογιών που είναι συνυφασμένες με τις τελευταίες εξελίξεις στο αντικείμενο,
4) Η διδασκαλία των συστηματικών παθήσεων (π.χ. υπέρταση, διαβήτης κ.α.)σε σχέση με τα οφθαλμολογικά ευρήματα,
5) Η διδασκαλία της κλινικής πράξης ώστε ο φοιτητής να εξοικειωθεί με τον βασικό εξοπλισμό και να αποκτήσει τις απαραίτητες δεξιότητες (π.χ. οφθαλμοσκόπηση) που απαιτείται να κατέχει ο σύγχρονος γιατρός.

Οι εκπαιδευτικές δραστηριότητες περιλαμβάνουν:

1. Μαθήματα από έδρας,
2. Προβολή Video,
3. Αναλυτική συζήτηση,
4. Κλινική Άσκηση,
5. Παρακολούθηση Χειρουργείων,
6. Προαιρετική συμμετοχή σε ερευνητικές δραστηριότητες.

ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΑ ΙΙ


Η Ακτινολογία ΙΙ περιλαμβάνει τις θεματικές ενότητες της απεικονιστικής σημειολογίας των παθήσεων του ήπατος, των χοληφόρων, του παγκρέατος του ουροποιογεννητικού συστήματος και του μαστού.

Σημαντικής έκτασης επίσης είναι και η περιγραφή της απεικονιστικής σημειολογίας των νοσημάτων του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος.

Εκτός από την ενδελεχή μελέτη της ακτινοανατομίας, αναλύεται ο ρόλος και η αξία των απεικονιστικών μεθόδων στην παθολογία των οργανικών συστημάτων που προαναφέρθηκαν.

Γίνεται αξιολόγηση των ποικίλων απεικονιστικών ευρημάτων και κυρίως στη συσχέτισή τους με το κλινικό πλαίσιο. Δίδεται ιδιαίτερη έμφαση στη διαφορική διάγνωση των απεικονιστικών ευρημάτων και τη συσχέτισή τους με το παθολογοανατομικό υπόστρωμα των νοσολογικών οντοτήτων.

Περιγράφονται ακόμα οι ακτινολογικές επεμβατικές τεχνικές, τόσο οι διαγνωστικές όσο και οι θεραπευτικές. Στην ταυτόχρονη φροντιστηριακή άσκηση των φοιτητών στο Ακτινολογικό Εργαστήριο, απλοποιούνται και διευκρινίζονται σημεία της από αμφιθεάτρου διδασκαλίας, ενώ δίδεται έμφαση στην πρακτική εξάσκηση τους (για παράδειγμα η διενέργεια από τους ίδιους υπερηχογραφημάτων σε ασθενείς).

ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΙΑ


Ο σκοπός του μαθήματος της Καρδιολογίας περιλαμβάνει :

1. Την κατανόηση τόσο της φυσιολογίας του Καρδιαγγειακού συστήματος όσο και της παθοφυσιολογίας των σχετικών παθήσεων.
2. Την γνώση της νοσολογίας των συχνότερων και σημαντικότερων παθήσεων που απασχολούν σήμερα τον τομέα της Καρδιολογίας.
3. Την διδασκαλία της διαγνωστικής και θεραπευτικής προσέγγισης των Καρδιαγγειακών νοσημάτων καθώς και την εκπαίδευση στην σταδιοποίηση κίνδυνου και στην λήψη απόφασης στην Καρδιολογία.
4. Την πρακτική εκπαίδευση στην κλινική εξέταση, εργαστηριακή διερεύνηση (ακτινογραφία θώρακος, ηλεκτροκαρδιογράφημα, βιοχημικές–Καρδιολογικές- εξετάσεις αίματος, υπερηχοκαρδιογράφημα, καρδιακός καθετηριασμός) και στην αντιμετώπιση του επείγοντος καρδιολογικού προβλήματος.
5. Την εισαγωγή στον τρόπο με τον οποίον επιτελείται η Καρδιαγγειακή έρευνα.

ΟΡΘΟΠΑΙΔΙΚΗ


Στόχος του μαθήματος αποτελεί η απόκτηση βασικών γνώσεων από τον φοιτητή της παθολογίας, της διάγνωσης, και των σύγχρονων μεθόδων αντιμετώπισης των παθήσεων και κακώσεων του μυοσκελετικού συστήματος τόσο στούς ενήλικες όσο και στα παιδιά.

Βασικός σκοπός επίσης αποτελεί η εξοικείωση του φοιτητή με τον ορθοπαιδικό ασθενή, τόσο στον θάλαμο νοσηλείας όσο και στα εξωτερικά ιατρεία καθώς και η δυνατότητα του να ανταποκριθεί στην αρχική αντιμετώπιση και παροχή πρώτων βοηθειών στο τραυματία. (αναγνώριση των καταγμάτων, διαπίστωση του επείγοντος ή μη, ακινητοποίηση καταγμάτων με γύψινούς επιδέσμους, νάρθηκες κ.λ.π)