ΕΙΔΙΚΗ ΝΟΣΟΛΟΓΙΑ Β΄ ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ


Το μάθημα διδάσκεται τόσο με κλινική άσκηση στους θαλάμους κατά ομάδες που αποτελούνται από 6-8 φοιτητές, όσο και με παραδόσεις από αμφιθεάτρου.

Το πρόγραμμα των κλινικών ασκήσεων μεταβάλλεται ανάλογα με τα υπάρχοντα περιστατικά σε κάθε θάλαμο και στην Κλινική.

Η ύλη των από αμφιθεάτρου παραδόσεων είναι η ακόλουθη:

1. Εισαγωγή στις λοιμώξεις – Παθογόνοι μικροοργανισμοί – Διάγνωση και θεραπεία των λοιμώξεων,
2. Λοιμώξεις ανωτέρου και κατώτερου αναπνευστικού συστήματος,
3. Λοιμώξεις Κεντρικού Νευρικού συστήματος,
4. Ενδοκαρδίτιδα,
5. Ανοσολογία παθήσεων εσωτερικής Παθολογίας- Πρωτοπαθείς και δευτεροπαθείς ανοσοανεπάρκειες,
6. Λοιμώδης αρθρίτιδα- Οστεομυελίτιδα,
7. Συστηματικές μυκητιασικές λοιμώξεις,
8. Λοιμώδη νοσήματα με εξανθήματα (Σύνδρομο τοξικού Shock – Έρπης Ζωστήρ – Λοιμώξεις από τον ιό του απλού έρπητα) – Ρικετσιώσεις,
9. Σήψη,
10. Ελονοσία – Λεϊσμανιάσεις ,
11. Λοιμώξεις ουροποιητικού συστήματος,
12. Σύνδρομο επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας,
13. Λοιμώξεις εντέρου – Λοιμώξεις από έλμινθες,
14. Άλλα λοιμώδη νοσήματα (Λοιμώξεις από είδη Borrelia – Βρουκέλλωση -Λεπτοσπείρωση – Λιστερίωση – Κοκκύτης – Τέτανος – Αεριογόνος γάγγραινα- Λοίμωξη από ιούς Hanta),
15. Αρτηριακή υπέρταση,
16. Σακχαρώδης Διαβήτης,
17. Διαταραχές μεταβολισμού λιπιδίων,
18. Υπερουριχαιμία και ουρική αρθρίτιδα, Άλλες συγγενείς παθήσεις του μεταβολισμού,
19. Παχυσαρκία,
20. Υποθάλαμος –Υπόφυση, Επινεφρίδια,
21. Θυρεοειδής αδένας,
22. Παραθυρεοειδείς αδένες-Μεταβολικές οστεοπάθειες,
23. Γενικά περί δηλητηριάσεων, Σημαντικότερες ειδικές δηλητηριάσεις,
24. Γενικές διαγνωστικές μέθοδοι παθήσεων του ήπατος- Οδηγά συμπτώματα – Αυτοάνοση ηπατίτιδα – Πρωτοπαθής χολική κίρρωση – Πρωτοπαθής σκληρυντική χολαγγειίτιδα – Λιπώδες ήπαρ – Αλκοολική νόσος ήπατος – Συγγενή μεταβολικά νοσήματα ήπατος (Νόσος Wilson, Αιμοχρωμάτωση – Έλλειψη α1-αντιθρυψίνης),
25. Οξεία και χρόνια γαστρίτιδα – Γιγαντιαία υπερτροφική γαστρίτιδα – Πεπτικό έλκος – Λειτουργική δυσπεψία – Αιμορραγία πεπτικού – Επιπλοκές μετά από χειρουργικές επεμβάσεις στο στομάχι,
26. Οξεία και χρόνια ιογενής ηπατίτιδα,
27. Κίρρωση ήπατος και επιπλοκές – Μεταμόσχευση ήπατος –
28. Νοσήματα εξωηπατικών χοληφόρων (Διαγνωστικές εξετάσεις – Χολολιθίαση – Οξεία χολοκυστίτιδα – Χρόνια χολοκυστίτιδα – Χολαγγειίτιδα – Όγκοι χοληδόχου κύστης και χοληφόρων),
29. Όγκοι ήπατος (Αδένωμα, Αιμαγγείωμα, Εστιακή οζώδης υπερπλασία, Ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα, Ηπατικές μεταστάσεις, Χολαγγειοκαρκίνωμα),
30. Αγγειακές παθήσεις ήπατος (Σύνδρομο Budd-Chiari, Θρόμβωση πυλαίας φλέβας, Φλεβοαποφρακτική νόσος του ήπατος)-Οξεία ηπατική ανεπάρκεια
31. Λειτουργικές διαταραχές οισοφάγου – Διαφραγματοκήλη – Εκκολπώματα οισοφάγου – Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση και οισοφαγίτιδα από παλινδρόμηση – Οξεία οισοφαγίτιδα- Καλοήθεις και κακοήθεις όγκοι – Σύνδρομο Boerhaave,
32. Όγκοι στομάχου και εντέρου,
33. Νεοπλάσματα παγκρέατος,
34. Ιδιοπαθή φλεγμονώδη νοσήματα εντέρου – Εκκολπωμάτωση και εκκολπωματίτιδα-
35. Παθήσεις παγκρέατος,
36. Βασικές αρχές αιμόστασης – Θρομβοφιλία- Πρόληψη και θεραπεία θρομβοεμβολικών συμβαμάτων,
37. Παθήσεις αρτηριών, φλεβών και λεμφαγγείων,
38. Αγγειίτιδες (Γιγαντοκυτταρική αγγειίτιδα – Οζώδης πολυαρτηρίτιδα – Σύνδρομο Kawasaki – Αλλεργική κοκκιωματώδης αγγειίτιδα – Νόσος Αδαμαντιάδη-Bechet – Νόσος Takayasu),
39. Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος (ΣΕΛ) – Αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο -Σύνδρομο Sjögren,
40. Οροαρνητικές σπονδυλοαρθρίτιδες (αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, Ψωριασική αρθρίτιδα) -Αντιδραστική αρθρίτιδα (Ρευματικός πυρετός, Μεταλοιμώδης αρθρίτιδα από χλαμύδια, Σύνδρομο Reiter, Νόσος Lyme, Ιογενείς λοιμώξεις)- Ρευματοειδής αρθρίτιδα,
41. Προοδευτική συστηματική σκλήρυνση – Φλεγμονώδεις παθήσεις μυών (Πολυμυοσίτιδα και Δερματομυοσίτιδα – Μυοσίτιδα στο πλαίσιο ρευματολογικών – αυτοάνοσων συστηματικών νοσημάτων – Λοιμώδης μυοσίτιδα),
42. Υπερευαισθησία της ειδικής ανοσίας- Αλλεργία- Ανοσολογικές αρχές μεταγγίσεων και μεταμοσχεύσεων.

ΕΙΔΙΚΗ ΝΟΣΟΛΟΓΙΑ Α΄ ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ


Η διδασκαλία της Ειδικής Νοσολογίας έχει ως σκοπό να οδηγήσει το φοιτητή σε μία λεπτομερή ενασχόληση με όλο το φάσμα της Παθολογίας, διευρύνοντας τις γνώσεις που δέχθηκε στο 5ο εξάμηνο και προσθέτοντας νέες, εξειδικευμένες πληροφορίες.

Η Ειδική Νοσολογία, πέρα από την επιδημιολογία, τη φυσική ιστορία και τη σημειολογία των παθήσεων, δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη μελέτη των υποκείμενων παθοφυσιολογικών μηχανισμών. Με τον τρόπο αυτό αναζητείται η όσο το δυνατόν πληρέστερη κατανόηση της νοσογόνου διαδικασίας, με σκοπό να προετοιμάσει, σε ένα μεταγενέστερο στάδιο, και τη διδασκαλία της θεραπευτικής των νοσημάτων.

Στα από αμφιθεάτρου μαθήματα αναλύονται θέματα που αφορούν συγκεκριμένες νοσολογικές οντότητες.

Στην άσκηση στο θάλαμο, οι φοιτητές έχουν μία εκτενέστερη, σε σχέση με το 5ο εξάμηνο, επαφή με τον ασθενή, καθώς συμμετέχουν ενεργά στη λήψη ιστορικού, στη φυσική εξέταση και στη διατύπωση της διαφοροδιαγνωστικής κλινικής σκέψης, με βάση τα όσα προηγήθηκαν στα θεωρητικά μαθήματα.

Με τον τρόπο αυτό παρέχεται μία ολοκληρωμένη επαφή με τον κορμό της κλινικής Ιατρικής, την Παθολογία.

Η ύλη των από αμφιθεάτρου παραδόσεων είναι η εξής:

1. Παθοφυσιολογία αιμόστασης – Θρομβωτικές καταστάσεις,
2. Μείζονες κλινικές εκδηλώσεις λοιμώξεων – εργαστηριακή προσέγγιση,
3. Μη ειδικές λοιμώξεις (αναπνευστικό, ουροποιητικό),
4. Μη ειδικές λοιμώξεις (ΚΝΣ, ενδοκαρδίτιδες),
5. Πυρετός αγνώστου αιτιολογίας,
6. Ειδικές λοιμώξεις (μονοπυρηνοειδή σύνδρομα από EBV, CMV, Τοξόπλασμα – AIDS),
7. Συστηματικά αυτοφλεγμονώδη νοσήματα – Το μοντέλο του οικογενούς μεσογειακού πυρετού,
8. Μικροβιακές, ιογενείς και παρασιτικές λοιμώξεις του γαστρεντερικού,
9. Παθήσεις παγκρέατος,
10. Παθήσεις οισοφάγου,
11. Ειδικές λοιμώξεις (βρουκέλλωση, λεϊσμανίαση, ελονοσία),
12. Παθήσεις χοληφόρων,
13. Παθήσεις στομάχου,
14. Ηλεκτρολυτικές διαταραχές (Κ+/Να+),
15. Παθογένεια – Κλινικές εκδηλώσεις σακχαρώδους διαβήτη,
16. Διαβητική κετοξέωση – Μη κετωσική υπεργλυκαιμική κατάσταση / Υπερώσμωση,
17. Οξεοβασική ισορροπία,
18. Μεταβολισμός ασβεστίου – Παθήσεις παραθυρεοειδών,
19. Παθήσεις θυρεοειδούς,
20. Νόσος Addison – Nόσος Cushing,
21. Υποθάλαμος – Υπόφυση,
22. Συστηματική αυτοανοσία – Το μοντέλο του συστηματικού ερυθηματώδους λύκου,
23. Συστηματική αυτοανοσία – Το μοντέλο της ρευματοειδούς αρθρίτιδας,
24. Αρτηριακή υπέρταση – Μεταβολικό σύνδρομο,
25. Σύνδρομο αντιφωσφολιπιδίων,
26. Πυλαία υπέρταση – Κίρρωση ήπατος,
27. Διαγνωστική προσέγγιση ηπατίτιδας Β και C – Ηπατοκυτταρικός καρκίνος,
28. Αγγειίτιδες,
29. Φλεγμονώδη νοσήματα παχέος εντέρου – Αδενοκαρκίνωμα παχέος εντέρου,
30. Αναιμίες – Αλγοριθμική διαγνωστική προσπέλαση.

Η ύλη των κλινικών ασκήσεων είναι η ακόλουθα:

1. Διαταραχές αιμόστασης,
2. Διαγνωστική προσέγγιση οξέος εμπυρέτου,
3. Διαγνωστική προσέγγιση χρονίου εμπυρέτου,
4. Διαγνωστική προσέγγιση κοιλιακού άλγους,
5. Σακχαρώδης διαβήτης – Επιπλοκές,
6. Ηλεκτρολυτικές διαταραχές (Ca++) – Διαγνωστική προσέγγιση ενδοκρινικών παθήσεων,
7. Διαγνωστική προσέγγιση αυτοάνοσων νοσημάτων – Διαγνωστική προσέγγιση – Ανοσολογικό profil,
8. Αρτηριακή υπέρταση,
9. Διαγνωστική προσέγγιση ικτερικού συνδρόμου,
10. Διαγνωστική προσέγγιση αναιμιών και διαταραχών αιμόστασης.

ΑΓΓΕΙΟΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ


Περιλαμβάνει 13 μαθήματα υπό μορφή διαλέξεων διάρκειας 1 ώρας και 13 πρακτικές ασκήσεις σε θαλάμους ασθενών διάρκειας μίας ώρας.

Τα θέματα των διαλέξεων είναι:

1. Αθηρογένεση – Κλινική εξέταση αγγειοχειρουργικού αρρώστου
2. Αποφρακτική αρτηριοπάθεια αορτο-λαγόνιου άξονα
3. Αποφρακτική αρτηριοπάθεια μηρο-ιγνυακού άξονα
4. Παθήσεις εξωκράνιων αρτηριακών κλάδων
5. Ανευρύσματα
6. Ενδαγγειακή χειρουργική
7. Αποφρακτική αρτηριοπάθεια σπλαγχνικών αγγείων – Αρτηριακά υποκατάστατα (μοσχεύματα)
8. Εμβολές – Αρτηριακά τραύματα
9. Χειρουργικές προσπελάσεις σε νεφροπαθείς (access surgery)
10. Αγγειϊτιδες (ν. Buerger, ν. Takayasu, κροταφική αρτηρίτις) -ν.Raynaud-Παγιδεύσεις αρτηριών
11. Εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση
12. Κιρσοί – Λεμφοίδημα
13. Επανάληψη – εξετάσεις.

Οι πρακτικές ασκήσεις γίνονται σε μικρές ομάδες φοιτητών στους θαλάμους της Πανεπιστημιακής Αγγειοχειρουργικής κλινικής.

Οι φοιτητές έχουν τη δυνατότητα να εξετάζουν αγγειοχειρουργικούς ασθενείς και αποκτούν δεξιότητες οπως κλινική εκτίμηση του αγγειοπαθούς καί χρήση pocket Doppler με μέτρηση του σφυρο-βραχιόνιου δείκτη στο Αγγειολογικό εργαστήριο. Η παρακολούθηση αγγειοχειρουργικών επεμβάσεων είναι προαιρετική.

 

ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΑ Ι


Η Ακτινολογία Ι αποτελεί την αρχική εξοικείωση των φοιτητών με τις απεικονιστικές μεθόδους, όπως η κλασσική ακτινολογία, η υπερηχοτομογραφία, η αξονική (CT) και η μαγνητική τομογραφία (MRI).

Στη διάρκεια του εξαμήνου περιγράφονται και αναλύονται τα σημεία και χαρακτηριστικά των παθήσεων του μυοσκελετικού συστήματος, του θώρακος και των πνευμόνων, καθώς και του γαστρεντερικού συστήματος, όπως αυτά παρουσιάζονται στις απεικονιστικές μεθόδους που προαναφέρθηκαν.

Σημαντικό μέρος των εισαγωγικών μαθημάτων κάθε κεφαλαίου αφιερώνεται στην κατανόηση και την εξοικείωση με την ακτινοανατομία, στοιχείο απαραίτητο για την αναγνώριση των κύριων παθολογικών ευρημάτων και αλλοιώσεων.

Γίνεται ανάλυση των αρχών και τεχνικών του απεικονιστικού ελέγχου προσανατολισμένες πάντα στα δεδομένα της κλινικής πράξης.

Δίδεται ιδιαίτερη έμφαση στη συσχέτιση παθοφυσιολογίας της νόσου και των απεικονιστικών ευρημάτων, στη διαφορική τους διάγνωση, ενώ εστιάζεται η κλινική σημασία και αξία τους.

Με αφορμή κλινικά περιστατικά οριοθετείται ο ρόλος της απεικονιστικής διερεύνησης στη διαγνωστική προσέγγιση των ασθενών, ενώ παράλληλα αναλύεται η αξία και το διαγνωστικό εύρος κάθε απεικονιστικής μεθόδου.

Με την ταυτόχρονη φροντιστηριακή άσκηση των φοιτητών στο Ακτινολογικό Εργαστήριο, απλοποιούνται και διευκρινίζονται σημεία της από αμφιθεάτρου διδασκαλίας, ενώ γίνονται κατανοητές οι ιδιαιτερότητες και οι δυνατότητες της Ακτινοδιαγνωστικής στην καθημερινή κλινική πρακτική.

ΟΥΡΟΛΟΓΙΑ


Το περιεχόμενο του μαθήματος έχει ως εξής:

1) Εισαγωγή και αντικείμενο της Ουρολογίας. Ανατομία, εμβρυολογία του Ουρογεννητικού. Συμπτώματα και Κλινική εξέταση,
2)Η διάγνωση του ουρολογικού ασθενή,
3) Ποσοτικές και ποιοτικές διαταραχές της ούρησης,
4) Εργαστηριακός και απεικονιστικός έλεγχος του ουροποιογεννητικού,
5) Λιθίαση του Ουροποιογεννητικού συστήματος,
6) Νεοπλάσματα των νεφρών & του ανώτερου ουροποιητικού,
7) Φλεγμονές του ουροποιογεννητικού συστήματος,
8) Παθοφυσιολογία της απόφραξης στο ουροποιητικό σύστημα Κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση,
9) Κακώσεις του ουροποιογεννητικού συστήματος,
10) Καλοήθης υπερπλασία του προστάτη,
11) Επείγοντα Ουρολογικά Προβλήματα,
12) Νεοπλάσματα του προστάτη,
13) Νεοπλάσματα ουροδόχου κύστης,
14) Νεοπλάσματα ουροδόχου κύστης-θεραπεία-εκτροπή ούρων,
15) Νεοπλάσματα των όρχεων και έξω γεννητικών οργάνων του άρρενος,
16) Συγγενείς ανωμαλίες ουροποιητικού,
17) Συγγενείς ανωμαλίες και λοιπές παθήσεις των έξω γεννητικών οργάνων του άρρενος,
18) Εισαγωγή στη Νευροουρολογία,
19). Στοιχεία ουροδυναμικής,
20) Ακράτεια των ούρων,
21) Ανδρική σεξουαλική δυσλειτουργία,
22) Ανδρική υπογονιμότητα-Στείρωση,
23) Παιδιατρική Ουρολογία,
24) Προβληματισμοί φοιτητών επί Ουρολογικών Θεμάτων.

ΠΝΕΥΜΟΝΟΛΟΓΙΑ


Οι στόχοι του μαθήματος είναι:

1) Η κατανόηση της παθοφυσιολογίας των νοσημάτων του αναπνευστικού,
2) Η γνώση της νοσολογίας των συνήθων πνευμονικών νοσημάτων,
3) Η άσκηση στην διάγνωση και εκτίμηση της βαρύτητας των παθήσεων αυτών,
4) Η ανάπτυξη δεξιοτήτων στις συνήθεις τεχνικές (λήψη αερίων αίματος, διενέργεια δερμοαντιδράσεως Mantoux, παρακέντηση θώρακος, τοποθέτηση θωρακοσωλήνα),
5) Η συμμετοχή στη λειτουργία των εργαστηρίων ενδοσκοπήσεων και επεμβατικής πνευμονολογίας (βρογχοσκοπήσεις, θωρακοσκοπήσεις) και πνευμονικής λειτουργίας (σπιρομετρήσεις, δοκιμασίες βρογχοδιαστολής και πρόκλησης, εργοσπιρομετρία, δερματικές δοκιμασίες αλλεργίας κλπ).