ΩΡΛ


Το μάθημα περιλαμβάνει τις βασικές αρχές της παθοφυσιολογίας, κλινικής διάγνωσης και θεραπευτικής αντιμετώπισης των κυριότερων παθήσεων που αφορούν στη μύτη και τους παραρρίνιους κόλπους, τη στοματική κοιλότητα, το φάρυγγα, το λάρυγγα, τον τράχηλο και το αυτί.

Παράλληλα αναλύονται οι βασικές αρχές των συνήθων εξετάσεων που πραγματοποιούνται σε εργαστήρια ακοοολογίας-νευροωτολογίας και διαταραχών της όσφρησης.

Εκτός από τα θεωρητικά μαθήματα στο αμφιθέατρο που είναι προαιρετικά, οι φοιτητές χωρίζονται σε μικρές ομάδες των 10-15 ατόμων που σκοπό έχουν την πρακτική άσκηση στην ΩΡΛ εξέταση των ασθενών που προσέρχονται στα εξωτερικά ιατρεία ή νοσηλεύονται στην ΩΡΛ κλινική.

Η πρακτική άσκηση που είναι υποχρεωτική περιλαμβάνει αρχικά ένα εισαγωγικό φροντιστηριακό μάθημα με θέμα τις μεθόδους της ΩΡΛ εξέτασης. Στη συνέχεια οι φοιτητές έχουν την δυνατότητα να εξοικειωθούν με την εξέταση της ρινός, του φάρυγγα και λάρυγγα με συμβατικά μέσα καθώς και με τη χρήση ενδοσκοπίων, τον ακοολογικό έλεγχο, τον έλεγχο της ακουστικής αντίστασης και την κλινική εκτίμηση των διαταραχών της ισορροπίας.

Προαιρετικά οι φοιτητές μπορούν επίσης να παρακολουθήσουν τα χειρουργεία της Πανεπιστημιακής ΩΡΛ κλινικής.

Το περιεχόμενο του μαθήματος περιλαμβάνει:

Α΄ Ωτολογία:
1. Διαγνωστική προσέγγιση των παθήσεων του έξω και μέσου ωτός,
2. Διαγνωστική προσέγγιση των παθήσεων του έσω ωτός,
3. Εργαστήριο μετρήσεων ακουστικής αντίστασης και τονικής ακοομετρίας,
4. Εργαστήριο εκτίμησης διαταραχών της ισορροπίας,
5. Ενδοτυμπανικές εγχύσεις.

Β΄ Ρινολογία:
1. Διαγνωστική προσέγγιση των παθήσεων της ρινός και των παραρρινίων κόλπων,
2. Εργαστήριο ενδοσκοπήσεων του ανώτερου αναπνευστικού,
3. Διαγνωστική προσέγγιση των αλλεργικών παθήσεων του ανώτερου αναπνευστικού,
4. Διαγνωστική προσέγγιση των διαταραχών της όσφρησης.

Γ΄ Λαρυγγολογία, παθήσεις τραχήλου:
1. Διαγνωστική προσέγγιση των παθήσεων της στοματικής κοιλότητας, των σιελογόνων αδένων, του φάρυγγα και του λάρυγγα,
2. Διαγνωστική προσέγγιση των διαταραχών της φώνησης.

ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΟΛΟΓΙΑ


Σήμερα, το γνωστικό αντικείμενο της αναισθησιολογίας είναι ευρύτατο.
Η επαφή του αναισθησιολόγου με ασθενείς όλων των ειδικοτήτων και όλων των ηλικιών και η εμπειρία που αποκτά με την περιεγχειρητική διαχείριση αυτών, παράλληλα με την εξέλιξη των φαρμάκων, των τεχνικών αναισθησίας και της τεχνολογίας, τον καθιστούν πλέον κλειδί στην αντιμετώπιση όλων των ασθενών αυτών.

Το περιεχόμενο του μαθήματος έχει ως εξής:

1. Αυτόνομο Νευρικό Σύστημα,
2. Στοιχεία εφαρμοσμένης φυσιολογίας αναπνευστικού συστήματος,
3. Διαχείριση του ανώτερου αεραγωγού,
4. Στοιχεία εφαρμοσμένης φυσιολογίας κυκλοφορικού συστήματος,
5. Υγρά και ηλεκτρολύτες του ανθρώπινου σώματος-Οξεοβασική ισορροπία-Περιεγχειρητική χορήγηση αίματος και παραγώγων,
6. Δι’ εισπνοής χορηγούμενα αναισθητικά,
7. Ενδοφλέβια αναισθητικά,
8. Τοπικά αναισθητικά,
9. Αναισθησιολογικός εξοπλισμός,
10. Παρακολούθηση ζωτικών λειτουργιών (monitoring),
11. Είδη αναισθησίας,
12. Αναισθησία και ειδική χειρουργική,
13. Καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση (βασική και εξειδικευμένη).
Επιπλέον οι ασθενείς ασκούνται στη Διαχείριση ανώτερου αεραγωγού-Βασική ΚΑΡΠΑ και παρακολουθούν την αναισθησιολογική διαχείριση των ασθενών στα χειρουργεία (τακτικά και επείγοντα).

ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ


Οι φοιτητές διδάσκονται Κλινική Ψυχιατρική που περιλαμβάνει:

νοσολογία, αιτιοπαθογένεια, συμπτωματολογία, διάγνωση, διαφορική διάγνωση, θεραπεία. Στα φροντιστηριακά μαθήματα παρουσιάζονται και συζητούνται περιστατικά ψυχιατρικών ασθενών.

Στόχος:

Η απόκτηση των γνώσεων Κλινικής Ψυχιατρικής για την άσκηση του κλινικού έργου του ιατρού.

ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΑ


Σκοπός του Μαθήματος:

Η γνώση:
1. της κλινικής ανατομίας και φυσιολογίας του Νευρικού Συστήματος,
2. της παθοφυσιολογίας και συμπτωματολογίας των κυριότερων νοσολογικών οντοτήτων,
3. της διαγνωστικής προσέγγισης και
4. των γενικών θεραπευτικών αρχών.

Επιδιωκόμενοι στόχοι:

Η απόκτηση της ικανότητας οι μελλοντικοί γιατροί

1. να αξιολογούν τα συμπτώματα και τα σημεία της νευρολογικής εξέτασης και βάσει αυτών να εντοπίζουν την ανατομική περιοχή της βλάβης και
2. να συνθέτουν τα στοιχεία από το ιστορικό, την κλινική εξέταση , ώστε να προσανατολίζονται στον παρακλινικό έλεγχο και την διαγνωστική προσέγγιση. Κατά την φροντιστηριακή άσκηση ακολουθείται το εξής πρόγραμμα:
Πρώτη ημέρα: Η τεχνική και ερμηνεία της νευρολογικής εξέτασης: επίδειξη σε ασθενή απο ΔΕΠ και εφαρμογή από το φοιτητή, Κρανιακά νεύρα- Κινητικός μηχανισμός (πυραμιδικό, εξωπυραμιδικό, παρεγκεφαλίδα),
Δεύτερη ημέρα: Αισθητικός μηχανισμός- Ανώτερες νοητικές λειτουργίες- Εξέταση ασθενή σε κώμα,
Τρίτη και Τέταρτη ημέρα: Εφαρμογή της κλινικής εξέτασης από κάθε φοιτητή σε ασθενή και διαγνωστική σκέψη για εντόπιση της βλάβης και διαφορική διάγνωση. Κατά την άσκηση των φοιτητών χρησιμοποιούνται τα όργανα νευρολογικής εξέτασης καθώς επίσης γίνεται επίδειξη της λειτουργίας μηχανημάτων των εργαστηρίων και της ερμηνείας των εξετάσεων.

Α΄ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ και Β΄ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ


Σκοπός του μαθήματος είναι να δώσει στον φοιτητή τη δυνατότητα της συνεκτίμησης των συμπτωμάτων με την διαγνωστική προσέγγιση του χειρουργικού ασθενή. Επίσης να μπορέσει να συσχετίσει τα διαγνωστικά μέσα με την ευαισθησία τους και την ακρίβεια τους, σε κάθε χειρουργική νόσο και όργανο.

Ο φοιτητής έχει την δυνατότητα να παρακολουθήσει την χειρουργική θεραπεία και να την συνδέσει με τη διαγνωστική προσέγγιση και τις διαγνωστικές τεχνικές. Οι φοιτητές παρακολουθούν τη θεωρεία από κοινού από τα Μέλη ΔΕΠ της Α΄ και Β΄ χειρουργικής κλινικής στο αμφιθέατρο η δε κλινική άσκηση γίνεται στις δύο κλινικές ανεξάρτητα.

Η ύλη που διδάσκεται είναι:

1. Παθήσεις στομάχου-12δακτύλου,
2. Καταπληξία,
3. Υπόφυση-Επινεφρίδια,
4. Κήλες,
5. Παθήσεις θυρεοειδούς αδένα,
6. Υγρά – Ηλεκτρολύτες,
7. Παθήσεις ήπατος,
8. Παθήσεις παχέος εντέρου,
9. Καλοήθεις παθήσεις παγκρέατος,
10. Συστήματα APUD – Απουντώματα,
11. Μεταβολισμός-Θρέψη,
12. Εγκαύματα,
13. Παθήσεις ορθοπρωκτικού σωλήνα,
14. Πυλαία υπέρταση,
15. Εντερική απόφραξη,
16. Κακοήθεις παθήσεις παγκρέατος,
17. Παθήσεις μαστού,
18. Παθήσεις θυρεοειδούς αδένα,
19. Καρκίνος ήπατος,
20. Παθήσεις παραθυρεοειδούς αδένα,
21. Παθήσεις Οισοφάγου-Διαφράγματος,
22. Παθήσεις λεπτού εντέρου,
23. Παθήσεις χοληφόρων.