ΚΙΝΗΣΙΟΛΟΓΙΑ


Το γνωστικό αντικείμενο της κινησιολογίας αναφέρεται στην εφαρμογή της τεχνογνωσίας που υπάρχει για τις μηχανικές ιδιότητες των υλικών, σε προβλήματα που προκύπτουν κατά την κίνηση του ανθρώπου.

Οι αρχές αυτές, όπως π.χ. αυτές οι οποίες αναφέρονται στις τάσεις, τις παραμορφώσεις, την αντοχή, την συνεκτικότητα, κλπ., είναι απαραίτητες για την κατανόηση της αντοχής των οστών καθώς και για τον υπολογισμό των δυνάμεων οι οποίες αναπτύσσονται στο «σκελετομυικό» σύστημα κατά την κίνηση του ανθρώπου.

Ειδικότερα στην «Κινησιολογία» γίνεται εμπεριστατωμένη ανάλυση των δυνάμεων στις αρθρώσεις από μετρήσεις, π.χ. σε δυναμό-πλάστιγγα, κλπ. Επίσης, δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην ανάλυση των δυνάμεων στα άνω άκρα καθώς και η μηχανική συμπεριφορά των οστών της λεκάνης και των κάτω άκρων.

Επίσης, ιδιαίτερη προσοχή δίνεται και στο ενεργειακό ισοζύγιο, κατά την διάρκεια σωματικών ασκήσεων, όπως το τρέξιμο και τα άλματα. Οι γνώσεις αυτές είναι απαραίτητες προκειμένου να γνωρίζει ο θεράπων ιατρός ή ο φυσιοθεραπευτής τόσο τις δυνάμεις οι οποίες αναπτύσσονται στο σκελετομυικό σύστημα, κατά τη διάρκεια μιας άσκησης, όσο και τις απώλειες σε ενέργεια που συνοδεύουν την εν λόγω άσκηση.

Ωστόσο, ένα μεγάλο αντικείμενο της «Κινησιολογίας», κυρίως για τους ορθοπεδικούς, έχει σχέση με την αντικατάσταση μελών του ανθρωπίνου σώματος με τεχνικά μέλη, και κυρίως σε ασθενείς οι οποίοι έχουν υποστεί τροχαία ατυχήματα, ή τις συνέπειες της οστεοπόρωσης. Τέλος, και προκειμένου για την κατανόηση της «Νευροπροσθετικής» περιγράφονται μερικά ηλεκτρικά και μαθηματικά ανάλογα. Η «Νευροπροσθετική» βασίζεται εις την λειτουργική ηλεκτρική προσομοίωση των νευρομυώνων, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αποκατάσταση της ελαττωματικής λειτουργίας των μηχανισμών των νευρώνων, σε ασθενείς με τραύματα των νευρώνων. Κατά σχεδιασμό ενός μοντέλου, οι αρχές οι οποίες επιλέγονται καθώς και το επίπεδο της απλοποίησής τους εξαρτώνται από τον ερευνητικό στόχο, την δυνατότητα εφαρμογής «βιο-αισθητήρων» καθώς και από την τεχνογνωσία για τους υπάρχοντες μηχανισμούς αποκατάστασης.

Το περιεχόμενο του μαθήματος είναι το εξής:

1) Εισαγωγή,
2) Κινησιολογία,
3) Μηχανικές ιδιότητες των υλικών – ανάλυση των τάσεων και φωτοελαστικότητα,
4) Εφαρμογή των βασικών αρχών της μηχανικής στο ανθρώπινο σώμα,
5) Υπολογισμός των δυνάμεων στις αρθρώσεις από μετρήσεις στην δυναμο-πλάστιγγα,
6) Μηχανική του άνω άκρου και του ωμού,
7) Μηχανική του κάτω άκρου και της λεκάνης,
8) Κινησιολογία και ενεργειακό ισοζύγιο κατά την διάρκεια σωματικών ασκήσεων (τρέξιμο, άλματα),
9) Γενική θεώρηση της μηχανικής των τεχνικών αρθρώσεων (υγρό αρθρώσεων, μαλακοί ιστοί, κλπ),
10) Μηχανική της ολικής αντικατάστασης αρθρώσεων
11) Νευροπροσθετική – μαθηματικά ανάλογα,
12) Ασκήσεις και εφαρμογές στη συνήθη πρακτική,
13) Ασκήσεις και εφαρμογές στη συνήθη πρακτική

ΙΑΤΡΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ


Θεωρητική παρουσίαση θεμάτων Γενικής Ψυχολογίας, με επικέντρωση στην ψυχολογία του ασθενούς.

Στόχος:

Η ευαισθητοποίηση των φοιτητών στα ψυχολογικά προβλήματα ασθενών και η απόκτηση δεξιοτήτων για τη δημιουργία καλής θεραπευτικής σχέσης ιατρού-ασθενούς.

ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΑ ΛΟΙΜΩΔΩΝ ΝΟΣΩΝ


Αντικείμενο του μαθήματος είναι η μελέτη των επιδημιών που οφείλονται σε λοιμογόνους παράγοντες καθώς και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους.

Στόχος του μαθήματος είναι η εξοικείωση των φοιτητών με τις τεχνικές που χρησιμοποιούνται για τη μελέτη των επιδημιών.

Κατά τη διάρκεια του μαθήματος, οι φοιτητές χρησιμοποιούν τέτοιες μεθόδους και μελετούν επιδημίες.

Επίσης διδάσκονται τον τρόπο συγγραφής μιας επιδημιολογικής αναφοράς.

Εκπαιδευτικές Δραστηριότητες:

Στα πλαίσια του μαθήματος πραγματοποιούνται 14 ωριαίες συναντήσεις.

Οι φοιτητές διδάσκονται αληθινά περιστατικά επιδημιών (ελληνικά και ξένα) και θα συζητηθεί ο τρόπος της επιδημιολογικής μελέτης. Οι μελέτες πραγματοποιούνται κατά ομάδες και συντάσσονται επιδημιολογικές αναφορές.

Σε κάθε ώρα παράδοσης μελετάται μια επιδημία.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΗ


Θεωρητική παρουσίαση θεμάτων που αφορούν τη σχέση σωματικής ψυχικής υγείας και των ψυχολογικών παραγόντων που επηρεάζουν τις σωματικές νόσους.

Στόχος:

Η ευαισθητοποίηση των φοιτητών στην ολιστική αντιμετώπιση των προβλημάτων κάθε ασθενούς.