ΚΛΙΝΙΚΗ ΑΝΑΤΟΜΙΑ


Το γνωστικό αντικείμενο της Κλινικής Ανατομίας εξετάζει την Ανατομία σε συσχετισμό με την κλινική πράξη. Για το λόγο αυτό ονομάζεται και Λειτουργική ή Εφαρμοσμένη Ανατομία. Εξετάζεται μεγάλος αριθμός παθήσεων των οποίων η διαφορική διάγνωση στηρίζεται στην μορφολογία των ανατομικών στοιχείων.

Ενδεικτικά μερικά από τα θέματα είναι:

1) όρια περιοχών, οδηγά σημεία, επώδυνα σημεία, ευένδοτα σημεία,
2) προβολές σπλάγχνων, στοιχεία ακτινολογικής ανατομίας,
3) φυσιολογικές και παθολογικές καταστάσεις. διαφορική διάγνωση,
4) ιατρικές πράξεις: κλινική εξέταση, παρακεντήσεις, εγχύσεις (οσφυονωτιαία, ενδομυϊκή, ενδαρθρική),
5) τραυματικές καταστάσεις (τραυματισμοί, χειρουργεία),
6) ειδικές καταστάσεις (εγκυμοσύνη, συνουσία).
Η ύλη προσαρμόζεται και στα ενδιαφέροντα και τις απορίες των φοιτητών και περιλαμβάνεται στα συγγράμματα Ανατομίας.
Οι γνώσεις της ύλης των μαθημάτων Ανατομία Ι και ΙΙ θεωρούνται γνωστές.

ΘΕΡΜΟΧΗΜΕΙΑ


Ένα από τα βασικά αντικείμενα της Θερμοχημείας είναι η παρακολούθηση της κινητικής των χημικών ουσιών και των φαρμάκων στους διαφόρους ιστούς και τα όργανα. Επίσης, αντικείμενο της θερμοχημείας είναι και η μελέτη των επιπτώσεων του πόσιμου νερού στον ανθρώπινο οργανισμό. Προκειμένου να γίνει η ποσοτική ανάλυση της κινητικής των εν λόγω ουσιών περιγράφονται τόσο οι βασικές αρχές της θερμοδυναμικής, όσον και οι εφαρμογές της. Επίσης, περιγράφεται η διόγκωση των ιστών και των κυττάρων λόγω της μεταβαλλόμενης όσμωσης σε αυτά από την ενέργεια διαφόρων ιών και τοξικών ουσιών. Ως παράδειγμα αυτής της θεώρησης δίνεται η εφαρμογή της θερμοδυναμικής για τη μελέτη της καρκινογένεσης. Ένα άλλο αντικείμενο που περιγράφεται στη «Θερμοχημεία» είναι και η «Νανομηχανική». Με την νανομηχανική είναι δυνατόν η ιατρική να έρθει σε επαφή με νοσούντα όργανα και ιστούς προκειμένου να γίνει πιο αποτελεσματική η θεραπευτική αγωγή.

Το περιεχόμενο του μαθήματος είναι το εξής:

1ο μάθημα: Εισαγωγή,
2ο μάθημα: Κινητική χημικών ουσιών και φαρμακοκινητική σε διάφορους ιστούς και όργανα,
3ο μάθημα: θερμοδυναμική εφαρμογή για την διόγκωση ιστών και κυττάρων,
4ο μάθημα: Εφαρμογή της θερμοδυναμικής για την μελέτη της καρκινογένεσης,
5ο μάθημα: Εφαρμογή της θερμοδυναμικής για την μελέτη του γλαυκώματος και του καταρράκτη,
6ο μάθημα: Εφαρμογή της θερμοδυναμικής για την μελέτη της διόγκωσης των ερυθροκυττάρων – αιμόλυση,
7ο μάθημα: Εφαρμογή της θερμοδυναμικής για την μελέτη της διόγκωσης του προστάτη,
8ο μάθημα: Εφαρμογή της θερμοδυναμικής για την μελέτη της περικαρδίτιδας,
9ο μάθημα: Εφαρμογή της θερμοδυναμικής για την μελέτη των φίλτρων της αιμοκάθαρσης,
10ο μάθημα: Θερμοχημεία – θερμοδυναμική και νανομηχανική,
11ο μάθημα: Θερμοχημεία – θερμοδυναμική και νανομηχανική,
12ο μάθημα: Ασκήσεις και εφαρμογές στη συνήθη πρακτική,
13ο μάθημα: Ασκήσεις και εφαρμογές στη συνήθη πρακτική.

ΦΑΡΜΑΚΟΓΕΝΕΤΙΚΗ


Η φαρμακογενετική είναι ένας ταχύτατα αναπτυσσόμενος κλάδος της κλινικής φαρμακολογίας που ασχολείται με την έρευνα και τη μελέτη των γενετικά καθοριζομένων εκτροπών που επηρεάζουν τον μεταβολισμό και τη δράση των φαρμάκων στον άνθρωπο. Η ανάπτυξη αυτού του κλάδου ξεκινά τη δεκαετία του 50 και οφείλει την ύπαρξη του στη διαπίστωση ότι οι πρωτεϊνες και τα ένζυμα που ρυθμίζουν την αντίδραση κάθε ατόμου στα φάρμακα συχνά εμφανίζουν λειτουργικές διαφορές οι οποίες οφείλονται σε γενετικό πολυμορφισμό. Ο σκοπός της φαρμακογενετικής είναι να μελετήσει και να εξηγήσει τις φαρμακολογικές και τοξικολογικές επιδράσεις των ατομικών γενετικών διαφορών μέσα από τον λεπτομερή χαρακτηρισμό της βιοχημικής και μοριακής τους βάσης σύμφωνα με τις βασικές αρχές της φαρμακολογίας και της γενετικής. Ο θεραπευτικός στόχος της φαρμακογενετικής είναι με ανάλυση του γενετικού προφίλ κάθε ασθενούς, οι γιατροί να είναι σε θέση να διαπιστώσουν κατά πόσον ένα φάρμακο θα είναι αποτελεσματικό στον ασθενή ή θα του προκαλέσει επικίνδυνες παρενέργειες.

Η προσέγγιση αυτή θα οδηγήσει σύντομα τη φαρμακοθεραπευτική σε μια εποχή “προσωπικών θεραπειών”, με φάρμακα προσαρμοσμένα στο γενετικό προφίλ του συγκεκριμένου ασθενούς.

Το περιεχόμενο του μαθήματος είναι:

1. Εισαγωγή στη Φαρμακογενετικη και φαρμακογονιδιωματική,
2. Μεθοδολογίες διάγνωσης φαρμακογενετικών πολυμορφισμών,
3. Η φαρμακογενετική στην ανάπτυξη νέων φαρμάκων,
4. Η γενετική του μεταβολισμού των φαρμάκων,
5. Η κλινική σημασία των φαρμακογενετικών πολυμορφισμών στην Ογκολογική Χημειοθεραπεία,
6. Η κλινική σημασία των φαρμακογενετικών πολυμορφισμών στην Ψυχιατρική και στη Νευρολογία,
7. Η κλινική σημασία των φαρμακογενετικών πολυμορφισμών στο Διαβήτη και την Παχυσαρκία,
8. Η κλινική σημασία των φαρμακογενετικών πολυμορφισμών στις νόσους του Καρδιαγγειακού Συστήματος,
9. Η κλινική σημασία των φαρμακογενετικών πολυμορφισμών στην Αντιπηκτική Θεραπεία,
10. Άλλες κλινικές εφαρμογές της φαρμακογενετικής,
11. Επιγενετική και φάρμακα.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΚΛΙΝΙΚΗ ΒΙΟΧΗΜΕΙΑ


Το περιεχόμενο είναι το εξής:

Α΄ Εισαγωγή:

1. Αρχές λειτουργίας ενός εργαστηρίου Κλινικής Βιοχημείας,
2. Απαιτήσεις για τη διακρίβωση εξοπλισμού εργαστηρίου δοκιμών, σύμφωνα με το ISO 17025. Επικύρωση αναλυτικών μεθόδων,

Β΄Μέρος

1ο: Μαθηματικές αλήθειες
1. Περί δυνάμεων,
2. Αξιοσημείωτες ταυτότητες και άλλοι ορισμοί.
3. Εξισώσεις α’ βαθμού.
4. Εξισώσεις β’ βαθμού.
5. Λογάριθμοι.

Μερικές αλήθειες για τη Χημεία:
1. Από την εισαγωγή της Ανόργανης Χημείας.
2. Από την εισαγωγή της Οργανικής Χημείας,
3. Ισομέρεια. Παράγοντες που επιδρούν στην ταχύτητα και στην απόδοση των χημικών αντιδράσεων:
1. Παράγοντες που επηρεάζουν την ταχύτητα των χημικών αντιδράσεων,
2. Παράγοντες που επηρεάζουν την απόδοση των χημικών αντιδράσεων, Φασματοσκοπία και χρωματογραφία

Γ΄ Μέρος 2ο:
Η σύγχρονη τεχνολογία στη διάθεση της κλινικής βιοχημείας:Μέτρηση της CK– Εξαγωγή αποτελεσμάτων.
Τεχνικές ηλεκτροφόρησης- Western blotting, Αλυσιδωτή Αντίδραση Πολυμεράσης, (Αρχή της μεθόδου,
Οι εφαρμογές της PCR) Ενζυμοσυνδετικές ανοσομέθοδοι: Η ΜΕΘΟΔΟΣ ELISA,
Ποσοτικός προσδιορισμός του παράγοντα sCD44 σε κυτταρικές καλλιέργειες, ορό και πλάσμα, Μέτρηση της sCD44H– Εξαγωγή αποτελεσμάτων, Ποσοτικός προσδιορισμός της ανθρώπινης ιντερφερόνης-γ (hIFN-γ), του ανθρώπινου EGF, της ανθρώπινης IL-12 p40, της ανθρώπινης MMP-9, της ανθρώπινης λεπτίνης. Δ΄Μέρος 3ο: Φιλοσοφία και εφαρμογές των βιολογικών δεικτών στην ογκολογία, βιολογικοί δείκτες, κυτταροκίνες και μόρια πρόσφυσης.